Sergij Czajka w Olkuszu

Sergij Czajka przeszedł głęboką transformację świadomości malarskiej. Żarliwe pragnienie odnalezienia własnej tożsamości, zarówno artystycznej jak i światopoglądowej kazało mu zakwestionować i przewartościować to, czego dotąd doświadczał w życiu i w sztuce. 

Zdobył się na dystans wobec rzeczywistości, w której dorastał i która zdominowała życie jego otoczenia.

W swoim rodzinnym Tarnopolu zaczął obsesyjnie tropić ślady pozostawione jeszcze przez wojnę, przemieszane z posępnymi i jakże dziś absurdalnymi symbolami militarnego triumfalizmu sowieckiego.

Poddał swoistej , artystycznej analizie owe złowieszcze przejawy totalitaryzmu, które – kiedyś siłą i z mocy prawa narzucone – ciągle są obecne w pejzażu miasta i bezwładnie trwają w zuniformizowanej świadomości jego mieszkańców, choć dawno spełniły swoją rolę – połączone z biedą, skutecznie skorodowały społeczną wrażliwość.

Za sprawą dojrzałych obserwacji i przemyśleń zarówno na temat treści swych dzieł jak i sposobu ich wyrażania Sergij Czajka zmienił sposób patrzenia na rzeczywistość, odrzucił szkolne formalizmy, a to wpłynęło na zmianę tematyki obrazów.

Zniknęły motywy ironizujące, mocno groteskowe, z pogranicza tandetnego trochę komiksu, zaś ichj miejsce pojawiły się wojskowe samoloty i piloci, a z nimi fascynacja wysokością, stanem nieważkości, nieskrępowanym ruchem w przestworzach, lekkością i ciężarem, niemożnością złapania oddechu...

Równolegle środki malarskiego obrazowania uległy przekształceniu. Forma obrazów zmierza ku radykalnemu uproszczeniu, przekaz staje się lapidarny, a ekspresja poprzez coraz większe wyrafinowanie i trafność użytych zabiegów malarskich – zintensyfikowana.

Swe credo artystyczne, stan świadomości malarskiej, Sergij Czajka wyraża znakomicie w następujących zdaniach:

„Chciałbym osiągnąć wrażenie ogólnego stanu niepokoju przy nieobecności literackiej narracji, opisu akcji. Moim celem jest uzyskanie pewnej otwartości, nadanie obrazowi prostej czytelnej treści.”

I dalej:

„Spoglądanie przez pryzmat własnej historii na szerszy problem, którego podłożem jest stan pewnego psychologicznego zawieszenia (utrata orientacji) jakie pojawia się w tym ciężkim okresie przejściowym. Sytuację tę chcę oddać za pomocą przypadkowości fragmentów rzeczywistości, w której wszystko jest zdekonkretyzowane, rozmazane, jakby widziane z dużej odległości (być może z perspektywy historii?).”

W cyklu siedmiu obrazów Sergija Czajki można odczytać wiele istotnych, uniwersalnych treści – psychologicznych, socjologicznych, czy historycznych.

Autor uniknął w tej syntezie artystycznych rozważań o rzeczywistości literackich czy ilustratorskich mielizn. Wszystko, co te dzieła wyrażają, opowiedziane jest językiem malarstwa.

Marek Szymański,
profesor ASP w Krakowie

(fragmenty recenzji pracy dyplomowej Sergija Czajki, 2004)

Wystawa stała Kolekcji

Małopolskiej Fundacji

Muzeum Sztuki Współczesnej

Dworzec PKP, Pl. Dworcowy 4

33-100 Tarnów

Wystawa czynna:

Wtorek-piątek 10:00-17:00

Niedziela 11:00-18:00

Wstęp wolny

Małopolska Fundacja Muzeum Sztuki Współczesnej
Find us on Facebook